ChristenUnie encanailleert zich met asociale Drentse fruitteler

De Drentse fruit- en aspergeteler Henk Sturing, die een fortuin verdient aan de verplichte tewerkstelling van gemeentelijke bijstandsontvangers, is lid van de ChristenUnie Midden-Drenthe, en naar verluid ook ouderling. Zijn bedrijf wordt door zijn partij, die deel uitmaakt van het plaatselijke college van B&W, gezien als “een belangrijk ‘leerwerkcentrum’, waar inwoners van onze gemeente worden begeleid in hun traject naar de arbeidsmarkt”.

Die inwoners zijn uiteraard niet alle inwoners van de gemeente, maar de plaatselijke sloebers, de bijstandsgerechtigden, die onbetaald moeten werken op het landbouwbedrijf van Sturing, en ook allerlei andere klusje moeten doen, waaronder het werken met kettingzagen en met chemicaliën en asbest zonder beschermende kleding te dragen. Vorig jaar deed de Arbeidsinspectie vanwege misstanden nog een inval op het bedrijf. Als zijn slachtoffers niet onmiddellijk doen wat Sturing ze opdraagt, worden ze rigoureus op hun uitkering gekort door de gemeente.

Eén van de door de gemeente gekorte personen, die al 11 maanden geen uitkering meer heeft ontvangen en een rechtszaak heeft aangespannen tegen de gemeente, kreeg van VVD-burgemeester Jan Broertjes het aanbod een groot deel (!) van haar gederfde uitkering te zullen terugkrijgen als ze zou stoppen met haar juridische procedure en verder de publiciteit zou mijden, die ze inmiddels had gezocht. Ondanks het aanbieden van dit zwijggeld - een vorm van corruptie en machtsmisbruik - waarvan de wakkere gedupeerde bijstandsgerechtigde door haar raadsman een geluidsopname had laten maken, mocht de burgemeester van de gemeenteraad van Midden-Drenthe aan het slot van een in verband met de kwestie belegde vergadering, gewoon blijven zitten.

Ondertussen trakteerde de fractie van de CU Midden-Drenthe doodleuk deelnemers van de Drentse rijwielroute vorig jaar en het jaar daarvoor, toen deze praktijken ook al gaande waren, op aardbeien van de firma Sturing, met prikkertjes met het logo van de partij erop.

Wie in Drenthe moet werken op het landbouwbedrijf van dit lid van de ChristenUnie, dat de volle steun geniet van de partij van zijn eigenaar, werkt niet bepaald in de wijngaard des Heren.

Zie voor berichtgeving over de misstanden in de sociale zekerheid in Midden-Drenthe onder meer de reportage van de regionale omroep RTV Drenthe:

http://www.rtvdrenthe.nl/nieuws/kamervragen-over-misstanden-bij-sociale-dienst-midden-drenthe


Een aardig vervolg op dit verhaal is te lezen in het Dagblad van het Noorden van 23-3-2015,
waarnaar hier de link:  http://www.dvhn.nl/nieuws/drenthe/fruitteler-klem-door-verzinsels-12375623.html

Een poging tot opheffing van het instituut Nationale Ombudsman

De Kamercommissie voor Binnenlandse Zaken heeft vorige week de huidige directeur van de ANWB, Guido van Woerkom, voorgedragen als de nieuwe Nationale Ombudsman, opvolger van Alex Brennikmeijer, die in december zijn functie neerlegde. Van Woerkom is de enige kandidaat.

Taak van de Nationale Ombudsman is het onderzoeken van klachten van burgers over onbehoorlijk overheidsoptreden. Voor een goede uitoefening van deze taak is het dus van belang dat de Ombudsman een onafhankelijk oordeel durft te vellen, kritisch is en boven de partijen staat. Alex Brenninkmeijer was zo iemand. Door deze houding heeft hij zich niet geliefd gemaakt bij de VVD en de PVV, en eerder al bij voormalig CDA-premier Balkenende, waar men liever de stroopkwast gehanteerd ziet worden door de Ombudsman.

Doel van de benoeming lijkt dan ook vooral te zijn het voorkomen dat opnieuw een kritische, onafhankelijke geest als Brenninkmeijer de functie gaat bekleden.

De Marokkaanse gemeenschap is een actie gestart tegen de benoeming van Van Woerkom als Nationale Ombudsman omdat deze in het verleden – in grote tegenstelling tot zijn voorganger die het politieke klimaat in het huidige Nederland discriminatoir noemde – zelf een discriminerende opmerking heeft gemaakt over Marokkaanse taxichauffeurs en daarom geen Ombudsman van alle Nederlanders zou kunnen zijn.

Maar ook als niet-Marokkaanse Nederlander kan men bedenkingen hebben tegen de voorgenomen benoeming. Van Woerkom is weliswaar afgestudeerd in de rechten, maar toch vooral een lobbyist voor de autobranche, iemand uit het bedrijsleven en een VVD-prominent uit Oegstgeest, in welke functies hij vooral een polderaar was, een man van het compromis, die goede connecties heeft met de politiek, maar die waarschijnlijk onvoldoende kritisch is om deze waar nodig op de vingers te tikken. Uit zijn activiteiten tot nog toe valt ook geen enkele belangstelling voor burgerrechten of politiek engagement af te lezen.

Zijn benoeming op deze post zal dan ook waarschijnlijk de feitelijk opheffing van het instituut Nationale Ombudsman betekenen. In ieder geval voor de komende zes jaar. En weer een stap in de richting van Ruttes neoliberale dictatuur.

De 'Gelderlander' herdenkt NSB’er op vooravond 4 mei 2014

Het is blijkbaar besmettelijk daar in de Achterhoek. In de afgelopen jaren moesten ze in het Gelderse dorp Vorden op 4 mei zonodig van gemeentewege daar begraven liggende nazi-soldaten herdenken. Dit jaar herdenkt regionale krant de Gelderlander op de vooravond van de nationale dodenherdenking een Doetinchemse NSB’er, die ‘fout, maar niet verkeerd’ zou zijn geweest. Een nuance die voor wat minder subtiele geesten dan die welke huizen op de redactie van de Gelderlander niet nader wordt verklaard in de krant.

Dat o.k. zijn van de deze Doetinchemse NSB’er is althans de strekking van een artikel dat op 3 mei in deze regionale krant verscheen, maar dat geen enkel nieuws-element bevat, en dus kennelijk alleen tot doel heeft deze Doetinchemse NSB’er te herdenken. Of het moest zijn in één door  alle Nederlandse nazi-sympathisanten uit de oorlogstijd (genoemd worden ‘jodenjagers’, Nederlandse Waffen-SS’ers en leden van de NSB) te rehabiliteren, die in het betreffende stukje immers worden aangeduid als “ ‘foute’ (tussen aanhalingstekens) Nederlanders ”.

Moest de Gelderlander voor zijn rehabilitatie van een Doetinchemse NSB’er en andere nazi-sympatisanten nu echt de vooravond van 4 mei uitkiezen?

Dat de Gelderlander uitgerekend ook de krant is, waarin de later in Dachau vermoorde Rooms Katholieke priester Titus Brandsma, die al relatief vroeg publiekelijk tegen de nazi’s waarschuwde, in de jaren 1938-41 een wekelijkse column had, maakt dit alles nog wranger. Evenals het feit dat Brandsma, als adviseur van de Katholieke Dagbladpers, deze dagbladen in 1942 het verbod van de bisschoppen overbracht advertenties van de NSB op te nemen in hun kranten.

Hierop werd Brandsma onmiddellijk door de nazi’s gearresteerd en na een verblijf in gevangenissen en kampen vermoord (1942). In zijn laatste geschrift beschrijft de in 1985 als martelaar door de R.K. Kerk zalig verklaarde Brandsma, daartoe opgedragen door de Gestapo, in de gevangenis van Scheveningen, de motieven van zijn verzet tegen de NSB. Hij noemt er drie: het anti-nationale karakter van de beweging, de onbekwaamheid van haar gezagsdragers en het feit dat zij steun zoekt bij de Duitse bezettende macht, zie: Titus Brandsma, Het laatste geschrift van prof. dr. Titus Brandsma. Geschreven op last van de Gestapo in de strafgevangenis te Scheveningen op 22 januari 1942 (Tilburg 1944).

 

http://www.gelderlander.nl/regio/achterhoek/doetinchems-nsb-lid-was-fout-maar-niet-verkeerd-1.4342689

2014: Vorden herdenkt zijn Duitsers nu 'officieus'

Dit jaar staat Vorden, het dorp in de Achterhoekse gemeente Bronckhorst, dat sinds enkele jaren berucht is vanwege het herdenken van nazi-soldaten tijdens de nationale dodenherdenking, niet officieel stil bij zijn gesneuvelde Duitse soldaten. Vorden is één van de zeer weinige dorpen in Nederland waar nog gesneuvelde Wehrmacht-soldaten liggen op de algemene begraafplaats.

Met dit ‘niet officiële herdenken’, zo meldt Omroep Gelderland op 16 maart jl., wordt de lijn voortgezet van vorig jaar, toen het plaatselijke 4 mei-comité en de gemeente Bronckhorst evenmin een oproep deden, zoals ze dat wel in 2012 hadden gedaan, om - in een verkeerd begrepen streven naar verzoening met de vroegere vijand - langs de graven van de Duitse soldaten te defileren. Bezoekers aan de herdenking deden dat niettemin massaal uit eigen beweging toch en veroorzaakten zo voor het tweede jaar op rij landelijke commotie rond de Nationale Dodenherdenking.

Over de oorzaak van de beleidswijziging van gemeente en het 4 mei-comité blijft het overigens een beetje gissen. Juist vorig jaar heeft men in Vorden immers van de rechter in een opmerkelijke uitspraak in hoger beroep te horen gekregen dat het herdenken van gevallen Wehrmacht-soldaten op 4 mei wel mag, en men wekt in het dorp evenmin de indruk zelf tot bezinning te zijn gekomen. Waarschijnlijk is men dus van besluit veranderd onder druk van verzetsorganisaties en uit angst voor nog meer commotie, terwijl men met de positieve reacties van neonazi’s ook niet onverdeeld gelukkig zal zijn geweest.

Van de schande van het Moffen-herdenkende Vorden zijn we daarmee als Nederland echter nog niet verlost. Want hoewel Vorden nu dus ‘officieel’ geen gesneuvelde Duitse soldaten uit WOII meer herdenkt op 4 mei, en er geen gezagsdragers meelopen in de herdenkingsstoet, gaat dat ‘officieus’ waarschijnlijk nog wel degelijk gebeuren, zoals de Vordense bevolking ook vorig jaar massaal langs de Duitsers defileerde, en bij wijze van stil protest tegen de rest van de betweterige wereld haar kinderen bloemen liet leggen op hun graven.

Om te voorkomen dat we elk jaar weer geconfronteerd worden met een dergelijke, al dan niet officiële,  wanvertoning in het niet voor rede vatbare Vorden, waar de geest weer uit de antisemitische fles is - op de websites van regionale Omroep Gelderland en sufferdje de Stentor zijn de anti-joodse uitlatingen al weer niet van de lucht - rest er nog maar één mogelijkheid: het herbegraven van de in Vorden liggende Duitse soldaten op de centrale Duitse begraafplaats in Ysselsteyn, waar vrijwel alle Duitse militairen uit WOII liggen verzameld, zodat het in het Achterhoekse dorp fysiek niet langer mogelijk is langs hun zerken te defileren. Snel doen dus!

Vorden, 4 mei 2013, defilé langs de Duitse soldatengraven

Lasciate ogni speranza

De Groningse hoogleraar sociaal verzekeringsrecht Gijsbert Vonk is een moedig man. Anders dan veel van zijn collegae durft hij, wanneer daartoe aanleiding is, serieuze kritiek te hebben op ontwikkelingen binnen zijn vakgebied en een dergelijke kritische analyse zelfs te verwoorden - als een ware ouderwetse volksverheffer van sociaal-democratische snit - voor een gehoor waarvan deze collegae zich gewoonlijk verre houden, namelijk een van mensen met een bijstandsuitkering. Mensen met wie Vonk zich als ontvanger van wat hij noemt ‘een door de belastingbetaler opgebrachte uitkering in de vorm van een hoogleraarsalaris’ solidair verklaarde.

Na eind vorig jaar reeds in Leeuwarden in een volle zaal een vergelijkbaar gehoor te hebben geënthousiasmeerd, liet hij zich op 29 januari jl. uitnodigen bij een discussiebijeenkomst voor uitkeringsontvangers in Amsterdam. Daar sprak hij, evenals eerder in Leeuwarden, zijn bezorgdheid uit over het toenemende gebrek aan evenwicht tussen plichten en rechten in de steeds strenger wordende sociale zekerheidswetgeving, waarin het onderscheid tussen bijstandsgerechtigden en taakgestrafte criminelen dreigt te vervagen, feitelijk op grote schaal sprake is van in internationale mensenrechtenverdragen verboden ‘dwangarbeid of verplichte arbeid’ (‘forced or compulsory labour’), en, wat hij noemt, ‘revanchepraktijken’ van de zogenaamde ‘hardwerkende Nederlander’ aan de orde van de dag zijn.

Onze MP

 Naast zijn sombere analyse van een onder neoliberale en populistische invloed in rap tempo plaatsvindende afbraak van de sociale zekerheid, had Vonk ook een optimistische boodschap voor zijn tot gedwongen arbeid veroordeelde toehoorders. Een optimisme dat hij meende te mogen baseren op een recent verschenen uitvoerig stuk in de Volkskrant (van de dag voor Kerstsmis) onder de kop ‘Schoenen poetsen voor bijstand’ over deze misstand, die in Nederland voor het eerst sinds de jaren dertig feitelijk nu al tien jaar weer - maar in pers en media vrijwel ongesignaleerd – bestaat, met dank aan voormalig staatssecretaris Mark Rutte. Door het eindelijk verschijnen van een dergelijk artikel op de voorpagina van een grote landelijke krant zou volgens Vonk de discussie hierover eindelijk zijn gekanteld. Terwijl jarenlang het omgekeerde het geval is geweest en tegenstanders van gedwongen arbeid zich moesten verdedigen, zouden nu, na de publicatie van het Volkskrant-artikel, de voorstanders van de ‘verplichte tegenprestatie’ iets hebben uit te leggen.

Nu, een paar maanden later, blijkt echter hoe grondig de neoliberale hersenspoeling is geweest die de afgelopen decennia heeft plaatsgevonden. Niet alleen komen er alleen maar meer werklozen in de bijstand, die vrijwel overal in het land zonder discussie gedwongen en op vernederende wijze te werk worden gesteld, en zich daartegen ook nauwelijks (durven) verzetten, geïntimideerd en ongeorganiseerd als ze zijn. Maar ook denkt de gemiddelde Nederlander - en zelfs de gemiddelde hedendaagse sociaal-democratische politicus - werkelijk dat een ‘verplichte tegenprestatie’ in ruil voor het laatste vangnet dat de bijstand is, volstrekt normaal is, en helemaal geen schending van een mensenrecht.

De stem van recht en beschaving is, ook in de Volkskrant, allang weer overstemd - en waarschijnlijk voorlopig voorgoed - door nog meer neoliberale breinwasserij en luide onderbuikgeluiden. En de discussie in de pers is, terwijl er aan de werkelijkheid nauwelijks iets is veranderd, en nadat zich na januari, eveneens in de Volkskrant, een zondvloed van publicaties van goedpraters van deze vorm van mensenrechtenschendingen in Nederland heeft voorgedaan, al weer verstomd.

Aan de goede wil van professor Vonk hoeven we, denk ik, niet te twijfelen. Alleen heeft hij zich laten verleiden tot een optimisme, waarvoor een betere inschatting van de macht van de neoliberale lobby en de duur en doeltreffendheid van haar framing hem had kunnen behoeden. Wie binnentreedt in het land van Mark Rutte en Ayn Rand kan alle hoop immers beter laten varen.

De oplichters van GGN Tijhuis en hun wisselende 'companions in crime'

GGN Almelo

Het grootste incassobureau/ deurwaardersbedrijf van Nederland, GGN Tijhuis & Partners, is malafide en maakt zich schuldig aan intimidatie en pogingen tot oplichting. Ik kan het weten, want ik ben zelf onlangs slachtoffer van GGN Tijhuis geworden, en na wat googelen op de naam van het bedrijf, zag ik dat ik bepaald niet de enige ben. Op internetfora, waaronder die van Tros Radar en Vara Kassa, wemelt het van klachten over GGN (Groep Gerechtsdeurwaarders Nederland), dat zijn hoofdvestiging in Almelo heeft, maar bijna overal in Nederland nevenvestigingen. Toeval of niet, ik had mijn ervaring een paar dagen voordat de Nationale Ombudsman een rapport uitbracht waarin te lezen valt dat het aantal klachten over gerechtsdeurwaarders vorig jaar met 115% is toegenomen.

Wat mijzelf gebeurde is dat ik op een minder goede dag, 22 maart jl., een spookfactuur ontving in de vorm van een aanmaning van incassobureau/gerechtsdeurwaardersbedrijf GGN Tijhuis & Parners - verstuurd op intimiderend briefpapier, met daarop prominent de woorden ‘incasso en gerechtsdeurwaarders’, vanuit de vestiging Meppel -, waarin mij werd meegedeeld dat ik een betalingsachterstand had bij een bedrijf in Zwolle, waarvan ik tot dan toe nog nooit gehoord had, geheten Energiewacht-Gazo B.V., die ik binnen 14 dagen met rente diende te betalen, anders zouden er buitengerechtelijke incassokosten in rekening worden gebracht.

Opvallend was dat de brief niet ondertekend was en dat de vraag waarop de betalingsachterstand betrekking zou hebben er niet concreet in werd beantwoord, maar alleen de vage formulering 'aan u geleverde/verhuurde zaken, diensten en/of goederen, een en ander als nader omschreven aan u verzonden factu(u)r(en)' werd vermeld. Facturen die ik dus nooit heb ontvangen.

Ik heb Gazo gebeld en gevraagd of ik überhaupt in hun administratie voorkom. Dit bleek niet het geval te zijn, maar over mijn verzoek mij dat dan alstublieft schriftelijk te bevestigen werd erg moeilijk gedaan.

Ik heb de kwestie inmiddels aangekaart bij de ‘fraude helpdesk’ een instantie die voor de politie dit soort fraudezaken onderzoekt en bij de KBG, de Koninklijk Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders, die de zaak zegt te willen uitzoeken. Daarnaast heb ik de regionale krant in de omgeving van de hoofdvestiging van GGN Tijhuis (TCTubantia) getipt over deze wellicht voor haar interessante kwestie, waarvan een verslaggever inmiddels vragen aan Tijhuis heeft gesteld. Die is daar kennelijk erg van geschrokken.

Op 25 maart kwam er namelijk opnieuw post uit Meppel, waarin excuses werden gemaakt en de valse aanmaning werd voorgesteld als ‘een administratieve fout’ die ‘als niet verzonden kan worden beschouwd’. ‘Energiewacht-Gazo B.V. en GGN betreuren dit.’ Onder deze brief stond deze keer zowaar een handtekening, maar deze was onleesbaar en naast de krabbel stond niet, zoals gebruikelijk, een voluit geschreven naam.

Dat hier werkelijk sprake is van een ‘administratieve fout’ is erg onwaarschijnlijk: wie op internet zoekt op de naam van het incassobureau komt niet voor niets zoveel klachten tegen, waaronder bijvoorbeeld een die wel erg veel lijkt op wat mij is overkomen:  iemand ontvangt op 12 maart jl. een aanmaning van GGN Tijhuis namens (opnieuw) een bedrijf uit Zwolle, deze keer Focum Commerce B.V., een adviesbureau, waarmee hij nooit zaken heeft gedaan.

Het lijkt erop dat GGN Tijhuis in samenwerking met wisselende companions in crime in de vorm van valse aanmaningen spooknota’s stuurt naar willekeurige slachtoffers die zij, schermend met haar gerechtsdeurwaarderschap, door intimidatie tot betaling poogt te bewegen. Op welke wijze deze oplichters hun slachtoffers selecteren, blijft daarbij onduidelijk. GGN zelf verklaarde telefonisch dat zij mijn gegevens had gekregen via de gemeentelijke basisadministratie van mijn woonplaats (die tegenwoordig overigens al weer een andere naam heeft: BRP, Basis Registratie Personen). Als dit al zo is, om welke reden verstrekt deze dan juist mijn gegevens?

Naar aanleiding van de door mij ontvangen valse aanmaning wilde ik aangifte doen wegens poging tot oplichting en intimidatie bij de politie. Die wees mij evenwel door naar de ‘fraudehelpdesk’, die mij echter van het politiekastje naar de muur stuurde met het antwoord: ‘verder verwijzen wij slachtoffers van fraude en oplichting door naar de instantie die hen het beste kan helpen (zonder te zeggen welke dat dan is, LvO). Wij hebben geen bevoegdheden met betrekking tot opsporing, aanhouding of vervolging’. Dat zal GGN Tijhuis genoegen doen!



Dat de misstanden bij incassobureaus ook anderhalf jaar na het schrijven van dit artikel nog volop bestaan blijkt wel uit een artikel in de Volkkrant van 5-11-2015, waarnaar hier de link, maar waarin GGN-Tijhuis als grootste ten onrechte niet eens met name wordt genoemd:

 http://www.volkskrant.nl/economie/incasso-cowboys-dreigen-en-bedriegen~a4178502/


Ook interessant:  

Het grootste gerechtsdeurwaardersbureau van Nederland, GGN, gaat zijn deurwaarders trainen in het herkennen van zelfmoordneigingen bij schuldenaren.

Uitzending Een Vandaag 11 november 2014:

http://www.eenvandaag.nl/index.php/binnenland/55200/deurwaarders_werken_aan_zelfmoordpreventie

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:_bFvbSt3G6EJ:www.eenvandaag.nl/index.php/binnenland/55200/deurwaarders_werken_aan_zelfmoordpreventie+&cd=1&hl=nl&ct=clnk&gl=us

Gemeenteraadsverkiezingen in Zutphen: geblinddoekt stemmen

Een Zutphense kiesgerechtigde

De Zutphense kiezer wordt door de politiek zelf, zijn gemeente en de media (de enige krant die Zutphen rijk is) zo slecht geïnformeerd dat hij geen weloverwogen keuze kan maken en als het ware geblinddoekt moet gaan stemmen.

Wie als kiezer zijn stem wil uitbrengen, heeft daarvoor enige informatie nodig. Zo zal hij willen weten hoe bepaalde belangrijke zaken in zijn gemeente worden geregeld om daarmee al dan niet in te stemmen.

Een hot item is momenteel bijvoorbeeld de zogenaamde ‘verplichte tegenprestatie’ voor bijstandsgerechtigden – iets dat in steeds meer gemeenten onder steeds luider wordende kritiek – er zou sprake zijn van verboden dwangarbeid – wordt opgelegd. Waarschijnlijk maakt ook de gemeente Zutphen zich hieraan schuldig, temeer daar deze kwestie behoort tot de portefeuille van GroenLinks-wethouder Withagen. GroenLinks heeft zich, als zoveel politieke partijen, al jaren bekeerd tot het neoliberalisme en is in die hoedanigheid, zeker op lokaal niveau, een van de meest fanatieke pleitbezorgers van dwangarbeid voor bijstandsontvangers. Daarbij komt dat onze plaatselijke wethouder Withagen al een zekere  reputatie heeft als gevolg van haar wanbeleid inzake de sociale werkvoorziening (Delta), waarmee ze zelfs landelijk in het nieuws kwam, maar waarvoor ze niet haar verantwoordelijkheid wilde nemen door af te treden. Wie echter probeert na te gaan hoe het nu precies zit met de uitvoering van de bijstand in de gemeente Zutphen en of daar ook sprake is van gedwongen arbeid, vindt nergens informatie. Lokale krantenmonopolist de Stentor heeft er nooit over bericht en navraag bij de afdeling sociale zaken van de gemeente levert alleen veel vage antwoorden vol newspeak op.

Ook het zeer recent gepresenteerde zwartboek Delta Zutphen, over het genoemde wanbeleid bij het lokale sociale werkvoorzieningsbedrijf was nergens te vinden, zodat ik het uiteindelijk, na navraag bij en toestemming van de opstelster ervan, zelf maar op mijn weblog heb gepubliceerd.

Van de gemeenteraadsvergadering op 10 maart waarin een motie, ingediend naar aanleiding van dit zwartboek, werd besproken, en op onvoldoende steun bleek te kunnen rekenen, kon men de volgende dag niet een verslag lezen. De raadvergadering vond voor de verslaggever plaats op een te laat tijdstip.

Als blijkt dat de lijsttrekker van een bepaalde partij niet geïnteresseerd of niet al te snugger is en je probeert na te gaan of de nummer 2 van die lijst dan wellicht wel je stem waard is, is er behalve de naam en de pasfoto van die nummer 2 verder geen enkele informatie voorhanden, noch op de website van die partij, noch in de krant, noch elders.

Over het feit dat de nog vrij nieuwe Stadspartij al haar ecologische beloften heeft gebroken, en eenmaal op pluche beland, net zo’n hartstochtelijk bomenveller en natuurverwoester is als de andere partijen, en alleen geïnteresseerd is in prestigeobjecten ter meerdere glorie van de door haar geleverde wethouder, wordt eveneens alom gezwegen.

Beste lokale politici en media. Graag zou ik op 19 maart mijn stem niet verloren laten gaan, maar als jullie mij niet informeren en ook de enige krant in Zutphen het laat afweten, rest mij maar één optie: het verzaken van mijn burgerplicht door thuis te blijven. Want geblinddoekt stemmen is wel erg moeilijk.